?zmir’li Rabia Narinç (76), içindeki ya?ama sevinci sayesinde cüzzam?, meme kanserini ve felci yendi. 

Narinç, 1965 y?l?nda hamile kald???n?, hamileli?i s?ras?nda cüzzam hastal??? geçirdi?ini ö?rendi?ini söyledi. 

Doktorlar sayesinde bu hastal??? yendi?ini, 1980 y?l?nda ise meme kanseri oldu?unu, kanser nedeniyle iki memesinin de al?nd???n? anlatan Rabia Narinç, "Önce bir gö?sümü, sonra di?erini ald?lar. Kanser vücuduma yay?lm??. Bu arada guatr ve göz ameliyatlar? da oldum. Üç göz ameliyat? geçirdim. Sa? gözümü tamamen ald?lar. Ona ra?men diki? dikerek, örgü örerek zaman?m? geçirmeye, hayata tutunmaya çal??t?m" diye konu?tu. 

 "EN KÖTÜSÜ FELÇ OLMAKTI"

Hastal?klar? s?ras?nda "ölmeyi beklemedi?ini", hep iyi olaca??n? dü?ündü?ünü vurgulayan Rabia Narinç, iki çocu?unu dü?ünerek, hayatta kalmaya çal??t???n? ifade etti. 

Narinç, en çok üzüldü?ü hastal???n?n "felç" oldu?unu belirterek, ?öyle konu?tu: 

"1997 y?l?nda bir ak?am yatt?k, gece kalkt?m konu?am?yorum, yürüyemiyorum. Sa? taraf?m hiç tutmuyor. Ona hepsinden fazla üzüldüm. Ama çok ?ükür, felci de atlatt?m. Ellerimle merdivenlere tutunarak yürümeye çal???yordum. Sonra asansöre binip, tekrar a?a?? iniyordum, yeniden merdivenlere tutunarak ç?kmaya çal???yordum. Bu ?ekilde çal??arak felci de yendim. Bütün bunlar? ya?arken yan?mda hep e?im vard?. Ne zaman hastalansam elimden tutar, beni doktorlara götürürdü. 5 y?l önce kendisi de kanserden öldü. ?imdi k?z?mla birlikte kal?yorum, onlar?n da bana çok yard?m? oluyor, ama e?imi çok özlüyorum." 

 "GENÇLER H?ÇB?R ?EYE ÜZÜLMES?N"

Gençlere, kendisini örnek almalar? telkininde bulunan Rabia Narinç, "Ben kendi kendime diyorum ki, ’bu ya?ad?klar?na kar?? iyisin.’ Allah benim sabr?m? gençlere versin. Gençler için dua ediyorum ?imdi. Baz? gençleri görüyorum, ba?lar? a?r?y?p, ?ikayet ediyorlar. Ben hayat?mdan hiç ?ikayet etmedim. ’Bunu da yapaca??m, bunu da ba?araca??m’ diye sevinirim" dedi. 

Yeni neslin küçük sorunlar? büyütmemesi ve kendine dert etmemesi gerekti?ini ifade eden Narinç, ?öyle devam etti: 

"Gençlerin iyi olmas?n? isterim, hiçbir s?k?nt?ya dü?mesinler. Çok ?ükür her ?eyi gördük, geçirdik. Hayat bu i?te. Gezmeye çal???yorum ?imdi. Çocuklar?ma diyorum ki ’Nereye giderseniz gidin, beni de götürün’, elimden tutup götürüyorlar. Ya?ama zevki bu i?te. Bir yere gideceksem çocuk gibi seviniyorum. Ayakta durabildi?im kadar da ya?amak isterim.